Het is 1910. Fransje, een doktersdochter uit het sjieke Amsterdam OudZuid, raakt bevriend met Dientje, het zusje van de dienstbode. Samen gaan ze onderzoeken wie de dader is van de gewelddadige diefstal in Fransjes huis. Ze ondervragen verdachte personen, lezen en schrijven geheime brieven en zoeken naar bewijsmateriaal. Hun speurtocht voert ze dwars door Amsterdam, van het Centraal Station naar het Museumplein, van het Vondelpark naar de Albert Cuypmarkt. Hun ouders mogen dat natuurlijk niet weten. En als de detectives een lijk van één van de verdachten zien drijven

Fragment uit het boek 'Moord in Amsterdam'

"Fransjes en Dientjes ouders zouden niet zo rustig hebben geslapen als ze hadden geweten dat hun dochters onder een struik in het Vondelpark zaten. Fransje zag het lichaam van de gravin weer voor zich, zoals het nat en stijf door politieagenten uit het water werd gehaald. De hele Ruysdaelkade was uitgelopen omdat schouwspel te zien. Een gebloemde sjaal was strak om de nek van de gravin gebonden. ‘Ze is gewurregd, ’t arme wijf,’ zei een vrouw, ‘de kerel die dat gedaan heit motte ze opknope.’ Als we nou eens alles wat we weten aan de politie vertellen? vroeg Fransje. Dan gaan zij hem arresteren en weet niemand dat wij al het werk hebben gedaan.’ ‘Maar als-ie ons nou eens wurgt?’ ‘Kan-ie niet!’ Uit de zak van haar rok haalde Dientje een klein, blinkend mes. ‘Heb ik meegenomen voor noodgevallen. Ik hou ‘m in bedwang met het mes en jij bindt

De ouders van Fransje gaan met vakantie naar de Rivièra, en Dientje mag mee. Maar ze moeten beloven nooit meer zulk gevaarlijk werk te doen.
In het familiepension in Nice pleegt een van de gasten zelfmoord. Maar Fransje en Dientje vertrouwen het niet en gaan op onderzoek uit. Ze komen terecht in het oude Nice, aan een speeltafel in het casino, de Opéra en ze wonen een opzienbarende vliegshow bij. Dientje maakt tegen wil en dank een vliegtochtje mee in een oude dubbeldekker...

Fragment uit het boek 'Moord aan de Rivièra'

"Fransje en Dientje liepen de gang in. Bliksemflitsen verlichtten het trappenhuis. De palmen zagen eruit als grote zwarte spinnen. Donderslagen deden de glas-in-lood ramen rinkelen. Ze renden de trap op en de gang in naar het torentje. De deur van Felix’ kamer was open. Ze stonden stil. ‘Felix?’ zei Fransje. ‘Ben je daar?’ Een donderklap was het enige antwoord. Fransje greep Dientjes mouw. Op hun tenen slopen ze de kamer in. Het was er aardedonker. Er hing een vreemde lucht, die Dientje aan oudjaar deed denken. ‘Felix?’ fluisterde Fransje. Het bleef stil. ‘Hij is er niet,’ siste Dientje. "Laten we weggaan!’ Ze wilden zich net omdraaien, toen een bliksemflits de kamer hel verlichtte. In die ene seconde zagen ze Felix. Hij was half van zijn bed gegleden. Zijn armen en hoofd raakten bijna de grond.

Fransje en Dientje waren nog niet klaar met hun succesvolle detectivewerk. Samen met Fransjes ouders reizen ze met de Orient Express naar het exotische Istanbul, waar ze logeren bij een bevriende Turkse doktersfamilie. Ze bekijken het Topkapi Paleis, de Aya Sofia, de Sultan Ahmet Moskee en de Grand Bazaar.
Helaas vindt er al snel een ontvoering plaats, gevolgd door een moord in het tuinhuis.
Als blijkt dat het de buikdanseres is die ze de vorige dag nog hebben zien optreden in de harem, moeten Fransje en Dientje wel in actie komen. Samen met Feride, de dochter des huizes, gaan ze op onderzoek uit...

Fragment uit het boek 'Moord in Istanbul'

"Het was tien minuten voor middernacht. Fransje en Dientje zaten in het tuinhuis te wachten. Feride had zich, gewapend met haar grootvaders wandelstok, achter een struik verborgen. Het huis van Ferides grootouders was donker en stil. Toch moest er één persoon klaarwakker zijn: de moordenaar! ’s Middags hadden Fransje en Dientje zeven brieven aan de zeven verdachten geschreven. Er stond in: Wij weten alles! Komt u om twaalf uur middernacht naar het tuinhuis. Stil zaten ze naast elkaar te luisteren. De bladeren van de bomen ruisten zacht in de zeewind. Een uil krijste alsof hij ze wilde waarschuwen. Op de bank tegenover hen had de dode buikdanseres gelegen. Fransje verbeeldde zich dat ze de bloedvlekken nog kon zien.